تربیت کودک و نوجوان

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

 

1-  کودک احساس باارزش بودن و مورد قبول واقع شدن می‌کند.

2-  از اینکه انتظارات والدین را به‌خوبی برآورده می‌کند، خوشحال است.

3-  احساس خیلی خوبی در رابطه با خودش پیدا می‌کند؛ احساس خوب موفقیت در انجام هرکاری و مواجهه با هر چالشی.

▪️ عکس‌العمل والدین در طول روند یادگیری مهارت جدید چگونه باشد؟

1-  پرهیز از تعریف بیش از حد!
هیچ شکی نیست که تمجید و تشویق موجب سرعت گرفتن روند یادگیری و همچنین مشتاق‌تر شدن کودک می‌شود. ولی گاهی تشویق بیش از حد، نتیجه‌ی معکوس دارد. به‌عنوان مثال وقتی کودک کار خود را به‌درستی انجام نداده و حتی خودش هم نسبت به کاستی‌های کار اطلاع دارد، به‌جای تعریف و تمجید بیش از حد، به او بگویید: "می‌دانم که توانایی تو خیلی بیش‌تر از این است و دفعه‌ی بعدی مطمئناً نتیجه‌ی بهتری خواهی گرفت. من به بودن تو افتخار می‌کنم".

2-  به جای تاکید بر نتیجه، بر تلاش وی تمرکز کنید.
هیچ‌گاه ستایش و دوست داشتن کودک را منوط بر کسب نتیجه نکنید؛ در این‌صورت کودک احساس می‌کند تا وقتی موفقیت نهایی را کسب نکند، از اعتبارش نزد شما کاسته می‌شود.

3-  خودتان بهترین الگوی او باشید.
کودک رفتار شما را به‌خوبی زیر نظر دارد و از رفتار شما می‌آموزد؛ وقتی شما در انجام کارهای خود دقت و تلاش داشته باشید، کودک نیز سعی می‌کند کارهای خود و مهارت‌های مختلف را به‌درستی انجام دهد.

4-  از کلمات منفی به‌شدت پرهیز کنید!
مادامی که کودک مهارت جدید می‌آموزد، از به‌کار بردن کلمات و جملاتی که حس خوبی به کودک نمی‌دهد، پرهیز کنید. مثلاً استفاده از عبارت‌هایی مثل "تو خیلی تنبلی" یا "بی‌دقت هستی" و ... این پیام منفی شما را به کودک منتقل و بر این اساس کودک نیز همان‌گونه عمل می‌کند

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

احترام گذاشتن به فرزندان یکی از اساسی‌ترین مباحثی است که همواره مورد توجه روانشناسان و کارشناسان تعلیم و تربیت بوده است.
بعضی از والدین ممکن است فرزند خود را دوست داشته باشند ولی به او احترام نگذارند. نکته مهمی که والدین باید به آن دقت کنند این است که دوست داشتن فرزند کافی نیست، بلکه لازم است شما برای او احترام قائل باشید. احترام به کودک و نوجوان به همان اندازه اهمیت دارد که دوست داشتن او.
اگر میخواهید سخن شما روی فرزندتان تاثیر داشته باشد باید به او احترام بگذارید و برایش حریم قائل شوید...

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

 

 

✅ تصحيح كردن كودك در جمع باعث خاموش شدن كودك مى شود. گاهى كودك نه در جمع كه در مغز خود ساكت خواهد شد چون به اين نتيجه ميرسد كه يك انسان اشتباه كار و بد است. 

 

????تصحيح كردن مستقيم كودك باعث حرمت نفس پايين، خجالتي شدن، احساس بد به خود و ديكران و لکنت ميشود.

 

????اگر كلمه يى را اشتباه گفت كلمه درست را در جمله هاى خود استفاده كنيد و او به راحتى خواهد آموخت.

 

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

 

1- محدودیت معینی برای  رفتار کودک در نظر بگيرييد.

2- رفتارهای پسندیده کودک را تحسین کنید تا افزایش یابد.

3-حتما به بی انضباطی کودک پاسخ قاطعانه بدهید.

4-با شرح دادن اشتباه کودک برای خودش،به بدرفتاری وی پاسخ دهید.

5-رفتار قابل قبول تر را برای کودک در همان زمان توضیح دهید.

6-از روشهایی مثل سکوت کردن،نادیده گرفتن، یا محروم کردن بجای تهدید کردن استفاده کنید.

7-سریع به کودک پاسخ دهید اما تهديدش نکنید.

8-کودک را با نفر سوم (بابا،مامان)تهدید نکنید،خودتان مشکل را بررسی کنید.

9-برای مسافرت و میهمانی،وسایل سرگرمی کودک را فراهم کنید

 

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

 

فرمان پذیر کردن کودکان برای بسیاری از والدین کار دشواری است. بچه‌ها اغلب ساز خودشان را می‌زنند و از کوچک‌ترین فرصتی برای سرپیچی از دستورات و قوانین بهره می‌برند. در چنین شرایطی راحت نیست که کودکتان را طبق اصول تربیتی خودتان بار آورید. اما شاید اگر در شیوه‌های فرمان دادن خود تجدید نظر کنید، فرزندان فرمان پذیرتری داشته باشید

 

یک فرمان درست و تأثیرگذار باید ویژگی‌های زیر را داشته باشد:

 

1-‌ صریح و خلاصه بگویید: چیزی را که از فرزندتان انتظار دارید در یک جمله ساده بیان کنید و همزمان لحنی مهربان اما قاطع داشته باشید.

 

2-‌ زیاد تکرار نکنید: یک یا دو بار درخواست خود را تکرار کنید و بعد از آن به کودک زمان بدهید تا آن را انجام دهد. در این زمان بالای سر کودک نایستید و اجازه دهید خودش وقتی کار را انجام داد به شما خبر دهد.

 

3-‌ دلیل بگویید: گاهی وقت‌ها لازم است دلایل دستوری را که می‌دهید بیان کنید. مثلاً وقتی از فرزندتان می‌خواهید دستانش را بشوید تا ناهار بخورد، بگویید: غذا خوردن با دستان کثیف باعث مریضی می‌شود. توضیح و دلیل باید کوتاه و ساده باشد. از زیادی حرف زدن برای قانع کردن کودک بشدت بپرهیزید.

 

4-‌ پیشنهاد جایگزین بدهید: اگر همیشه یک دستور بدهید تا فرزندتان از آن اطاعت کند، به او حس کنترل شدگی می‌دهید. گاهی وقت‌ها چند پیشنهاد جایگزین آماده کنید و به کودک فرصت دهید از بین آنها انتخاب کند.

 

5-‌ از جملات مثبت استفاده کنید: نگویید نپر، ننشین و... به جای آن، کاری را که کودک باید انجام دهد برایش شرح دهید. مثلاً: بهتره با هم بازی دیگه‌ای کنیم...

 

6-‌ عواقب اطاعت نکردن را شرح دهید: فرزندتان باید بداند اگر کاری را که خواسته اید انجام ندهد، تنبیه می‌شود. مثلاً: تا وقتی تکالیفت را انجام ندهی نمی‌توانیم میهمانی برویم. یا: اگر با خواهرت این طوری رفتار کنی مجبور می‌شوم اجازه ندهم بازی کنید.

 

7-‌ در زمان مناسب دستور دهید: به فرزندتان دستورات پی در پی ندهید و توالی خواسته هایتان را برای او شرح دهید. مثلاً نگویید: تلویزیون رو خاموش کن و مشقاتو بنویس. به جای آن بگویید: این کارتون که تمام شد، تلویزیون را خاموش کن و بعد به مشق هایت برس.

 

8-‌ غر نزنید: نه دعوا کنید، نه غر بزنید، نه عصبانی شوید. آرام و قاطعانه وضعیت موجود را توصیف کنید و بگویید دقیقاً چه می‌خواهید. مثلاً به جای آنکه بگویید باز هم اتاقت را بهم ریختی، بگویید: اسباب بازی هایت وسط اتاق است.

 آنها را در سبد مخصوص شان بریز تا اتاقت مرتب شود.

 

9- راه درست را نشان دهید: وقتی برای نخستین بار یک دستور را به کودک می‌دهید، شاید لازم باشد نحوه اجرای آن و راه درست فرمان‌پذیری را نشانش دهید. اما سعی نکنید کارهای کودک را به جای او انجام دهید. در این صورت او هیچ وقت یاد نمی‌گیرد که باید چه کار کند.